bitakoro

Nekredebla muziko

Sat, 24 Nov 2007 20:44:16 +0000

Mi iam parolis pri Gentle Giant. Nu, mi prezentas nun unu el la kantoj kiun mi plej ŝatas el ili, pro ĝia nekutimeco, beleco... mankas vortoj por priskribi ĝin, do mi invitas al spektado.

Atentu kiel ili ŝanĝas la instrumentojn dum la ludado kaj kantas eĉ seninstrumente! Estas tre malfacile por amatoraj kantistoj konservi la tonaltecon dum seninstrumenta kantado; kaj atentu kiel tiuj "hipiuloj", en koncerta registraĵo, revenas al instrumenta ludado tute agorde!

Ne al grapolbomboj

Fri, 21 Sep 2007 00:08:00 +0000

Tonyo atentigis antaŭ nelonge pri kampanjo en la hispana blogosfero apoge al la Proceso de Oslo, iniciatita por bloki la disvolviĝon de grapolbomboj, tiaj armiloj kiuj disŝutas malgrandajn bombetojn sur grandan areon.

La problemo de grapolbomboj estas ilia necelemo, tiel ke estas trafitaj ne nur la vera celo (malamika armeo), sed ankaŭ nearmeanoj, kiuj estas protektataj de pluraj internaciaj traktatoj, pro la naturo mem de la armilo, tute kontraŭa al la komputil-gvidataj raketoj. Krome, la probablo de neeksplodo de la bombetoj post la lanĉo estas tre granda kaj tial ili restas neeksploditaj sur la tereno kaj iĝas danĝera problemo por pasontaj civiluloj.

La aludita kampanjo estiĝas pro la fakto ke la hispanaj reprezentantoj ĉe la osla proceso klopodis mildigi la finan interkonsenton, tiel ke estus permesitaj grapolbomboj kun memdetruiloj, por eviti la neeksplodon de la bombetoj; sed tiuj memdetruiloj simple ne funkcias. Do endas premi la politikistojn por ke la armil-produktaj landoj (Hispanujo inter ili...) interkonsentu ne plu fabriki tiajn armilojn.

Mi aliĝas al la kampanjo per mia bitakoro en esperanto, kun la celo ke aliaj esperantistoj konsciu pri tiu Proceso de Oslo. Mi petas, ke vi leganto kontrolu ĉu via lando troviĝas en la listo de subskribontoj la oslan interkonsenton; se ne, sed vi scias ke ĝi produktas armilojn, aŭ se ĝi troviĝas en la listo sed ĝi celas "mildigitan" interkonsenton, same kiel Hispanujo, bonvole eklanĉu similan kampanjon en vialanda blogosfero, aŭ helpu disvastigi la iniciaton en Esperantujo. Sciu, ke la kampanjon eklanĉis esperantisto (almenaŭ, bulonja esperantisto), Francisco Polo.

Mi anticipe dankas.

Laŭ informo de Francisco Polo, Hispanujo leĝumos por malpermesi la fabrikadon de grapolbomboj. Gratulon pro la iniciato!

La gvaja vorto

Thu, 30 Aug 2007 17:57:52 +0000

Komence de decembro 2003, estis publikigita en bitakoro artikoleto babilanta pri slango, kaj ties rilato al popola sento. En ĝi estis uzata, kiel pivoto, la angla esprimo this is cool!, kaj montrataj diversaj hispanlingvaj alternativoj.

Se vi legas la artikolon, vi vidos jenan frazon:

Mia persona veto estas ke finfine paralela(j) idiotismo(j) rolos ĉi-rilate...

mi celis diri que cool (normale signifanta "malvarma") estas origine idiotismo de la angla lingvo, kaj ke esperanto, dum la procedo havigi al si similan koncepton, paŭsos tiun konduton, eble per reciproka idiotismo ("frida"), aŭ per alispeca idiotismo (nu, "sukera", "ŝtona"... kiu scias!).

Sed tiu prognozo evidentiĝas erara! Jam nova vorto estis elpensita por tiu celo, kaj kun verŝajna sukceso ĝis nun. Vi povas plu legi pri ĝi, kaj eĉ aŭskulti intervjuon en Radio Verda kiun faris Sonja al Gregor Hinker, unu el la kuninventintoj tiun vorton!

Do, mi konsentas kun la bezono taŭgan asilimigon por tiu koncepto, ĉar neniu el la propraj esperantaj kunmetaĵoj povus roli ĉiujn kernajn subkonceptojn (modeco, moderneco, taŭga por junuloj, ktp); eĉ mi konsentas ke la rekta alpreno de la formo cool estus ne oportuna pro la konflikto kun "kulo".

Sed mi deziras kontesti unu el la argumento de Gregor, eldirita dum la menciita intervjuo, por kunsidi cele al kreo novan vorton; nome, ke ne estas ekvivalento de cool en aliaj naciaj lingvoj!. Tio ne veras por la hispana lingvo, kiel montras la aludita blogaĵo mia, kiu prezentas ses vortojn.

Alia propono

Se, el la artikolo, oni preteratentus tiujn ne hispanujajn vortojn (pro manko de proksima scio pri ili), kaj ankaŭ la sakrajn kaj maldecetajn (en kelkaj da kiuj, krome, ne ĉiuj nuancoj de cool estas bone reprezentitaj), restas la adjektiva vorto guay , al kiu mi povas aldoni la verban vorton molar (do, to be cool), kiu ne menciiĝas tie. Ambaŭ vorto rolas tute ekzakte la signifaron de cool; tamen, cool estas ja uzata surogate, sed kiel prestiĝiga apartigilo, disde la kompatinda ne sufiĉe anglumita amaso.

Do, kial la junuloj kunsidantaj por cerbumi pri oportuna esperanta ekvivalento de tiu koncepto ne konsideris, ekzemple, la hispanan guay? Ĉu ne estas hispan(lingv)aj reprezentantoj en TEJO!? Guay verŝajne estis dekomence ekkria vorto, tia kian usonaj bildstrioj reprezentas per wow! ; estas facile eltiri de ĝi —sekve de la 15a regulo— la vorton gvaja, kiu plenumus la deziratan celon. Oni povus objekti la similecon al "gaja" sed, nu, mi eĉ pretas debati ke tio estus avantaĝo!

Mi kredas ke la fakto ke tiu kunsido realiĝis nur kelkajn tagojn antaŭ la publikigo mian blogaĵon estas tute hazarda koincido (nu, diablo hazardaĵojn bakas...). Krome, mi indulgu ilian nescion pri la slangoj de naciaj lingvoj, ĉar la elpensita vorto... estas tre gvaja!

Somero en Esperantujo (plue)

Tue, 28 Aug 2007 18:12:49 +0000

Kiel daŭrigo de la antaŭa artikolo, mi prezentas filmon registritan dum la pasinta Eŭropa Esperanto-Unia Kongreso de Maribor, pri la unua koncerto de Attila Schimmer.

Se vi kapablas indulgi la bild-kvaliton, mi kredas ke vi ĝuos ĝin :-)

Somero en Esperantujo

Wed, 22 Aug 2007 16:52:22 +0000

Mi revenis antaŭ unu semajno de vojaĝo en Esperantujo, akompanata de mia parulo, Coral. Unue, mi ĉeestis la 7an kongreson de Eŭropa Esperanto-Unio, en Maribor, Slovenujo; poste, mi trairis Hungarujon per Pasporta Servo, kie nin gastigis afablege Lászlo kaj Monika (Vesprém), Lilla kaj Zoli (Budapest), Attila (Győr) kaj ties gepatroj, Attila kaj Edit (Pápa); laste, ni finis nian vojaĝon en Vieno, Aŭstrujo, danke al gastemo de ĉarma deĵoranto en Esperanto-Muzeo (kies viziton, diable, mi ne povis realigi pro ties maloportuna horaro), Kathrin Delhougne. Ĉiu donacis al ni sian plej valoran posedaĵon: tempon, servitan per karo kaj afableco. Al ĉiuj mi elkore dankas.

Pri la kongreso mem... nu, estas multo dirinda, sed mi ne deziras verki plenan recenzon por iu revuo... tio postulus tre multe da tempo! Tamen, mi almenaŭ agnosku la grandan penon de la organizintoj, la familio Obradović, kun Vesna kiel kapitano: bonega laboro! Graŭ ili la malfacilaĵoj glatiĝis kaj danke al ili ni disponis bonegan interretan kafejon kiel renkontiĝejon: jen imitinda (sed malfacile atingebla) iniciato!

La ekskursa kaj arta programoj elstaris; ni ĝuis subtekstigitajn filmojn, teatraĵojn, ĥor-prezenton, koncertojn de Solo, JoMo kaj ankoraŭ ne konata Attila Schimmer, viena kabaretisto el hungara deveno kiu alportis kiĉan aeron. Pro la nombro da partoprenantoj (maksimume 300) la kongreso iĝis familieca kaj, do, facilis la eltrovo novajn amikojn.

Sed mi ĉesu paroli! Bildo valoras pli ol 1000 vortoj; do, mi proponas al vi eĉ 73 fotojn, kapteblajn el la fotoalbumo, pri la kongreso. Kiel eble plej frue mi aldonos kelkajn pri la vojaĝo en Hungarujo kaj Vieno.